Kameleoniada

wtorek, 2 października 2012

Little talks

A jeśli nie spotkam już nigdy tych postaci ze wspomnień, po których w głowie zostawało światło i porządek?
Jakiej jakości człowiekiem jestem? Gdzie zapodziała się miara ludzkiej wartości?





17 komentarzy:

  1. Ja tylko napiszę PIĘKNE ZDJĘCIE!

    OdpowiedzUsuń
  2. pytanie w głąb siebie...

    OdpowiedzUsuń
  3. ...więc każdy z nas powinien zadać sobie to pytanie ...

    OdpowiedzUsuń
  4. Żółta kolejka idealnie uzupełnia kompozycję :-)
    Za trudne to pytania na dzisiaj dla mnie ;-)

    OdpowiedzUsuń
  5. A może nic na siłę, nie wszystko, co kiedyś świeciło byłoby teraz tak samo jasne.
    Ujęcie pocztówkowe - piękne.

    OdpowiedzUsuń
  6. Czy to Żar? :-)
    Moje okolice :)

    OdpowiedzUsuń
  7. wow!!! jaka super "panorama"(mozna tak to nazwac?)
    cudownie lapiesz chwile!

    OdpowiedzUsuń
  8. Oj, czasem niestety tak jest, że nie spotka się już tych postaci. Ale jeśli o nich pamiętamy, to może nie jesteśmy takiej złej jakości ludźmi...
    Wspaniały krajobraz. Chciałoby się mieć taki widok z okna.
    Serdecznie pozdrawiam :-)

    OdpowiedzUsuń
  9. Dziewczyny! Dziękuję za odwiedziny i wszystkie miłe słowa. Pomogły:-)

    OdpowiedzUsuń
  10. Nie jest tak źle z tą miarą.
    Fajni są ludzie i w nich wiara to ta ludzka miara.
    Zdjęcie piękne :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gorzej jak wiara się lekko kolebie;-)

      Usuń
  11. Jaką miarą można by zmierzyć taki przedziwny tygiel cudów i ułomności?
    Bardzo mnie poruszyło Twoje pierwsze pytanie ...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niestety, pierwsze pytanie dość często do mnie powraca...

      Usuń

Miło mi będzie poznać Twoją opinię:-)
It would be very nice to know your opinion:-)